Janusz Zarenkiewicz
Biografia
Janusz Zarenkiewicz urodził się 3 sierpnia 1959 roku w Głuchołazach. Wychowywał się we wsi Nowy Las, gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej, a następnie do Zespołu Szkół Zawodowych w Nysie, zdobywając zawód kierowcy-mechanika.
Przygodę z boksem rozpoczął w 1976 roku w Prudniku, gdzie został zawodnikiem klubu Pogoń Prudnik. Już w 1977 roku zdobył złoty medal na Ogólnopolskiej Spartakiadzie Młodzieży w Łodzi. W kolejnych latach reprezentował barwy Moto Jelcz Oława, a następnie Zagłębia Lubin, wielokrotnie zdobywając mistrzostwo Polski w wadze superciężkiej.
Największym sukcesem w jego karierze był brązowy medal igrzysk olimpijskich w Seulu w 1988 roku. W półfinale przegrał walkowerem z Lennoxem Lewisem, późniejszym mistrzem olimpijskim. W 1985 roku wywalczył także brązowy medal mistrzostw Europy w Budapeszcie. W ciągu całej kariery stoczył 207 walk, z których 168 wygrał.
Po zakończeniu kariery sportowej w 1991 roku Zarenkiewicz pozostał aktywny zawodowo i społecznie. Ukończył Centrum Kształcenia Ustawicznego w Zielonej Górze, założył Miejski Klub Bokserski w Lubinie, w którym pracował jako trener. Przez wiele lat był też ratownikiem górniczym. Działał w samorządzie lokalnym, pełniąc funkcję radnego miejskiego w Lubinie i radnego gminy Lubin.